Okay, help! Ik heb afgelopen zomer besloten om mijn studie een half jaar uit te stellen vanwege een ten eerste nog niet gehaald tentamen en ten tweede omdat ik nog geen flauw idee had wat ik precies wilde. Nu ben ik onwijs blij dat ik mijn studie theoretisch gezien nog een half jaar heb verlengd voordat ik ga afstuderen. Nu, eind oktober heb ik het tentamen gehaald die ik nog moest halen en nu komt het dus wel eng dichtbij, dat afstuderen.

Afstudeer- en toekomstangst

Ik begreep nooit echt waarom mensen om me heen het ‘eng’ vonden om klaar te zijn met studeren en te gaan werken. Oké, ik wilde nog niet afgestudeerd zijn omdat ik het studentenleven altijd leuk heb gevonden, maar het woord ‘eng’ begreep ik niet echt helemaal. Tot nu. Nu begrijp ik het volkomen en ik merk dat ik het zelf ook best eng vind. Waarom? Omdat er vanaf het moment dat je afgestudeerd bent zoveel van je verwacht wordt. Dingen waar ik voor mijn gevoel nog helemaal niet klaar voor ben. Misschien ook wel, maar een stemmetje in mijn hoofd vraagt zich steeds af waar ik dan precies goed in ben en welke functie het best zou passen bij wat ik kan, wie ik ben en waar mijn passie ligt. Aaaah, al die vragen…

Anyway, ergens in maart is de diplomering en daarna is het dus tijd om iets te gaan doen met hetgeen waarvoor ik 3,5 jaar heb gestudeerd. En het ergste (misschien ook wel niet) is dat ik totaal niet weet wat ik dan leuk vind, wat ik goed kan enzovoort. Naast dat ik het totaal niet weet heb ik ook het gevoel alsof de buitenwereld enorm veel verwacht van ‘ons’ in de twintigers-fase. Carrière maken, een tof appartement, een leuke vriend een grote sociale kring. Best eng allemaal en ik snap nu ook zeker wel dat mensen het ‘eng’ vinden om te falen. Maar wacht even. Falen? We kunnen eigenlijk toch niet falen omdat we misschien iets anders doen dan verwacht of nog beter gezegd, wat de buitenwereld verwacht?

Ik denk dat het belangrijk is dat we doen waar we zelf blij van worden. Dat we iets doen waar je hart ligt. Niet dat we ons druk maken om wat de buitenwereld vindt. Klinkt heel simpel, maar ik denk wel dat dit iets is waar we wat meer lak aan moeten krijgen. De buitenwereld zorgt er toch niet voor dat we gelukkig zijn in het werk wat we doen of de functie die we bekleden? Dat moeten we namelijk toch echt zelf doen. Je moet zelf je eigen slingers ophangen om gelukkig te zijn en te doen waar je van droomt, of in ieder geval naartoe leven. Een mooie quote van Hagrid vind ik: “What’s comin’ will come and we’ll meet it when it does” en daar geloof ik ook wel in. Niet alles kan tegelijk, doe het in fases en/ of stappen.

Ik ben nog altijd mijn hersenen aan het pijnigen wat ik nu precies wil gaan doen als ik in maart mijn BBA-bachelor in ontvangst heb genomen. Ik weet sowieso dat ik verder wil met Sanne Doo, misschien inschrijven bij de KvK en daar gewoon keihard voor gaan werken dat het een groter succes gaat worden. Ik geniet er namelijk nog elke dag van en ik kan me mijn leven zonder schrijven en mijn blog ook niet meer voorstellen. Verder wil ik in februari starten met de premaster MSc (Management) om daarna de master te kunnen volgen. Ook wil ik Italiaans gaan leren omdat ik dit al meer dan vijf jaar roep. Wat ik voor werk wil  gaan doen weet ik nog niet. Ik ga denk ik maar gewoon lekker solliciteren voor de functies waarvan ik denk dat die het beste bij mij passen.

“What’s comin’ will come and we’ll meet it when it does”

Klaar voor het hierna nog drukkere leven dan nu al? Het moet maar zullen we maar zeggen. Ik ben ook  wel heel benieuwd naar wat voor nieuwe deuren er allemaal opengaan waar de andere dichtgaan. Ik ben daarom ook wel onwijs blij met mijn nog steeds, ouderwetse papieren agenda van Moleskine. Digitaal is soms zeker handig omdat je je smartphone overal bij je hebt, maar met die chaos van mij als blogger, nu nog student, werkende en daarnaast sociale activiteiten waar ik dagelijks mee te maken heb, moet ik toch écht een papieren agenda hebben. En eerlijk? Ik vind eigenlijk niets zo leuk en even back to basic als het indelen van mijn agenda. Mijn kleine, groene Moleskin-variant is mijn rechterhand.

Herkennen jullie dat? Dat je soms het gevoel hebt te moeten presteren? Het beste advies wat ik heb (wat ik ook tegen mezelf altijd zeg) is door  gewoon je hart te volgen, te doen waar jij gelukkig van wordt en altijd in je achterhoofd houden dat falen niet bestaat. Iedereen doet het op zijn of haar manier. Volg je eigen droom en hang je eigen slingers op, iemand anders doet dat niet voor je.

Dit artikel is gedeeltelijk in samenwerking geschreven met fonQ en bevat producten die ik van hen heb ontvangen. 

 XOXO

Author

Ik ben Sanne, ik ben momenteel mijn scriptie aan het schrijven, student @ TMO, blogger van Sannedoo.nl. Op mijn blog deel ik mijn persoonlijke verhalen en passies met de online wereld. Veel leesplezier!

Write A Comment

Pin It
Lees vorig bericht:
Fairytails in Milano & Verona

Sluiten